در دوران امام باقر ( ع ) جمع شيعه رو به فزونى نهاد و در محفل درس آن حضرت در مسجد پيامبر ( ص ) ، گروه زيادى از شيعيان از نقاط مختلف حضور پيدا مىكردند . اين رقم روز به روز در حال فزونى بود و در زمان امام جعفر صادق ( ع ) ، افزايش بسيارى يافت . چندانكه - بنا بر نوشته مورخان - چهار هزار نفر دانشجو از محضر پيشواى ششم بهره علمى مىبردند . نتيجه آنكه شيعيان در دوران امام سجاد ، امام باقر و امام صادق عليهم السّلام همواره خطرى براى سران رژيم خلافت به شمار مىآمدند . اين قدرت و نفوذ آنان جز در سايهء تشكيلات حساب شده پنهانى كه رهبرىاش را امامان عليهم السّلام عهده دار بودند ، حاصل نمىآمد . شواهد و قراين تشكيلات پنهانى وجود تشكيلات پنهانى سياسى - عقيدتى در زندگى امامان ، از جمله امام صادق ( ع ) چيزى نيست كه بتوان براى اثبات آن ، دلائل و اسناد و مدارك صريحى ارائه داد ، زيرا خاصيت كار مخفى ، ناشناخته بودن آن براى دشمنان و بيگانگان است . بديهى است بدون شواهد و قرائن قانع كننده نيز نمىتوان به وجود يك تشكيلات پنهانى اطمينان پيدا كرد . شواهد و قراينى كه وجود سازمان گسترده‌اى را تحت رهبرى ائمه عليهم السّلام تأييد مىكند فراوان است كه در ذيل به برخى از آنها اشاره مىكنيم . 1 - حمل وجوه شرعى از نقاط مختلف كشور اسلامى به مدينه ، ارسال صدها نامهء محتوى پرسشهاى دينى به محضر امام ، انبوه محدثان و راويان قمى ، خراسانى ، سيستانى ، كوفى ، بصرى ، يمنى ، مصرى و . . . و تبليغ همه جا گستر به نفع تشيع و ارتباط پيوسته و تنگاتنگ شيعيان با امامان عليهم السّلام ، همه گوياى آن است كه مركزيّتى واحد و دستى مقتدر اين همه را مىچرخانده است ؛ چندانكه سياست خشن و استبدادى حكمرانان اموى و عباسى ، نسبت به جمع به هم پيوسته شيعه و تبليغات سوء گسترده آنان عليه رهبران شيعيان ، نتوانسته بود تزلزلى در اصل رابطه امامان عليهم السلام با